Bloggen vraagt een zekere technische lees- en schrijfvaardigheid

Ding 9
Ja en dan van 7 naar 9. Zoals ik bij de introductie al heb aangegeven: ik maak nooit foto's. Mijn lief en ik hebben wel een goed toestel, maar ik gebruik het nooit. En mijn mobiel is al iets ouder! Heb wel de voorbeelden en sites bekeken. Had ik bijna een omslag gemaakt voor mijn eigen tijdschrift over leesbevordering, gaat er met het opslaan iets mis. "lezen meijs"!

Bloggen vraagt een zekere lees- en schrijfvaardigheid. Een deel van mijn klanten (0-12 jarigen) hebben die (nog) niet.
Je kunt ze wel beeld aanbieden (bijvoorbeeld nu al via www.bereslim.nl). Hierop staan prentenboeken die door filmmakers zijn bewerkt. De tekst blijft, daar heeft iemand al heel erg zijn/haar best op gedaan, maar de platen komen tot leven. Er is een interactie maar die is erg schools en gericht op taalstimulering. Zelf prentenboeken bewerken vind ik geen optie. Dat moeten de professionals doen.
Sommige kinderdagverblijven en peuterspeelzalen werken met foto's. Ieder kind heeft een eigen mapje op het bureaublad. Daarin staan foto's van thuis, het bed, de tuin, opa, broer of zus. Het praten over deze vertrouwde plaatjes is goed voor de taalontwikkeling van jonge kinderen.
Laat de fantasie maar werken er zijn veel mogelijkheden, ook met geluid. Helaas zal het voor deze doelgroep vaak eenrichtingsverkeer zijn.
Voor oudere kinderen zijn er wel mogelijkheden. Daar komt bij dat een blog voor kinderen van de bibliotheek door ouders, verzorgers en leerkrachten als 'veilig en betrouwbaar' zal worden ervaren. Met oudere kinderen kun je wel via een blog communiceren. Zij hebben verrassende meningen over een bibliotheek en wel 100 talenten (volwassenen trouwens ook). Maak een blog voor kinderen niet te 'talig'. Lang niet alle kinderen zijn taalknap.
Of kinderen een blog van een bibliotheek zullen bezoeken? Binnen modern jeugdbibliotheekwerk gaan wij juist steeds meer de kinderen opzoeken.
Leuke opdracht trouwens.